parasole reklamowe »

Daniel był stałym bywalcem rozmaitego typu rautów biznesowych. Pod żadnym pozorem nie z tej przyczyny, że sam był do jakiegoś stopnia przedsiębiorcą. Łukasz był grajkiem jazzowym. Niemniej jednak nader respektowanym i lubianym na salonach. Jego błyskotliwe opowieści tudzież wyjątkowe poczucie humoru zdobywały serca większości rekinów interesu. W żadnym wypadku jednak nie myślał o tym, żeby wykorzystywać to na rzecz jakiejś prywatnej korzyści. Nie licząc bezpłatnych drinków, niezmiernie smacznego pożywienia (także gratisowego) i... czarownych bab, jakie flirtował. Nie było bankietu, z jakiego wyszedłby osamotniony. Co więcej, nie było nocy po bankiecie, jaką by przespał. Bawił się tak Andrzej przez okres dłuższy, niczego więcej od życia nie oczekując. Pewnego jednak dnia... wyczuł, że przejadły mu się te rarytasy. Bąbelki w szampanie, truskawkowe szminki, satynowa bielizna... Na jakimś z rautów stał już deczko wypity, patrząc jak niejaki z gości zabawia się znudzony swoim piórem. Na piórze złotymi literami była wypisana imię marki. Władek nieoczekiwanie poczuł, że go olśniło. Skonstatował, iż rozdawanie ludziom w realach, klubach, czy na wielorakiego typu zabawach masowych bezpłatnych torby ekologiczne z logotypem i adresem strony sieciowej osobistej spółki byłoby genialną formą reklamy. Nikt poprzednio na to nie trafił.